zondag 10 december 2017

Dichtstuk op maat bij werk van Maartje Korstanje.














Ontsproten aan haare hand
Neem ik deez’ gedaante aan
Van ‘n creatuur die verbrand
Uit het weembed is opgegaan,
Lauwere ik ‘t buitenschoon:
De landouwen en molmdieren -
In dorre lichtval die ik betoon
Laat ik Natuur her zegevieren.

maandag 27 november 2017

Dichtbundel/Agenda 2018: Twaalf gedichten in nachtscha en dageraad




















Deze kleurrijke integratie van agenda 2018 met eigenzinnige minnedichten is niet alleen een vademecum voor innige mijmeringen maar ook een brug naar diepere contacten.

Meer info:
https://www.lotuswebtec.com/nieuws-events.html

woensdag 15 november 2017

Vers op maat bij zelfportret van Jurriaan van Hall.




















Als Neptunus’ eigenste nat,
Omprangd door lofgeklater
Kiem ik voort in ’t lentebad
Van petaalen en amberwater
En toont mijne levenskracht
Een kleinre, vleeslijke aard,
Welke mij uit profaane pacht
En haare zwachtlen baart.

woensdag 1 november 2017

Dichtwerk op maat bij 'Pour Toujours' van Silvia B.















Hoe ras ‘t bestorven wezen
En al wat bezeerd is door tijd
Mekaars duur doen ontvlezen
En zo bloed van ‘t uure slijt,

Leeft liefde antiek gevangen,
Louter rond een der knooken,
Die van aardse klaagzangen
In dit rijm wordt vrijgesproken.

zondag 22 oktober 2017

Aan Petrus' kruis.




Aan Petrus’ kruis
Bevind ik mij,
Waar mijn kijk
Zich heeft gekeerd.
‘Rots in ’t gedruis’,
Gelijk Jezus zei,
Waarop ik ‘t rijk
Zondig heb bezeerd.

Want sedert jij
M’n geloof verliet
En uit mijn beden
Bent heengegaan,
Oppert ketterij
Waarin verdriet
Als roest ‘t heden
Stil heeft verdaan;

Dus doe ‘k kond:
Ik ben geen wezen,
Draag de pijnmis
Het heilige woord -
Aan ‘t kruis wond,
In ongeloof genezen,
Maar in heugenis
Draag ik je altoos voort.

donderdag 12 oktober 2017

Dichtstuk op maat bij Spinal Room van Eylem Aladogan.
















Geruggensteund door de veele pilaaren,
Welke snaaren in muuren doen klaaren
Walsen arabesken met kristalgetouwen
Op barokke toonen die zich herbouwen,
Tot een serenade haare coupletten krult -
Kalklijnig van stem en zwart aan tumult.

zondag 1 oktober 2017

Vers op maat bij schilderwerk van Jacques Tange.
















Licht mijmrend op den na-dag van het ledikant
Hoor ik hoe wind zich achter ‘t gordijnsel spant,
Voel ik kilte klauteren uit het raam naar binnen,
Welke iedereen voor haare vorst tracht te winnen
En vraag ik me af: - In alle paarlen van amethist,
Zou hij zien dat hij degene is die mijn kroontje mist?