maandag 14 augustus 2017

Vers op maat bij beeld van Bert Verboon.




















‘Als een najaars-ure klinkt m’n vel:
Mistig en voor een honingbij te laat,
Scheid ik kunst van ’t aardse gestel
Kil-oogend, met majestueuze naad
Ben ik gepuurd uit ‘t zuiverste goed,
Geen courtisane, geen afvallige macht
Doet zich aan mijne vormen tegoed.’
Uit de dame van ’t prinsengeslacht.

dinsdag 1 augustus 2017

Dichtstuk op maat bij 'Nieske' van Douwe Elias.





















Vreemd is mij deez’ wereld niet -
Wonden slaapen en voorspoed vliet

Door de loopen van een labyrint,
Waar mens soms zichzelve vindt

Zul je me treffen in reuk vol robijn,  
Welke de beek, sterk als brandewijn,

Doet stroomen in een scherpe slag,
Die bront uit de grond van mijn lach.

donderdag 13 juli 2017

Vers bij Piet Paris' Blackbird.





















Tussen de kleuren en contouren,
Waaruit dit vertoon is geschapen,
Zit zonne licht verlegen te loeren
Naar ‘n gaarde en haar knaapen,

Doch in Harfleur is ieder genood -
Zowel pauper als den weelde-smid
Kan zich verenigen met blom of loot,
Welke ons wijst waar de merel zit.

zaterdag 1 juli 2017

Gedicht op maat bij schilderwerk 'Around the fen' van Isabella Werkhoven.















Omzoomd door wat ik thans zie
Lig ik er zuiver en blauwzaam bij
En oogt iedereen in een harmonie
Van smaragdstof, linten en toverij,
Welke ‘s werelds akeligste kreeten
Doen dolen in ’t holst van ‘t heelal
Om hen alhier te laaten vergeeten -
Waar men pronk immer vinden zal.

zaterdag 17 juni 2017

Vers op maat bij werk van Sophie Kahn.




















Men ziet me aan wonden naakt,
Ofschoon ik door het vermogen
Van mijn schepper ben gemaakt
Geenszins wereldzeer te beogen,
Want ik masker alleen ‘t gezicht
Des schoons met een éénge stiel,
Die kloven in het mensdom dicht
En haar leegten vult met een ziel.

vrijdag 9 juni 2017

Dichtstuk op maat bij schilderwerk van Sam Drukker.




















Als van ‘n woestenij ontwricht,
Die menig harte heeft versmacht
En zonder aarzling het zonlicht
Versmolt naar ‘n grauwge nacht        
Faalde storm zijn fataale bruid
Om zich hier ten volle te binden,
Want m’n zonlicht dooft niet uit,
Noch mijn harte kan zij vinden.

woensdag 31 mei 2017

Vers op maat bij creatie van Mattijs van Bergen.




















Op het nachtfloers van de Nubische koning
Vertelt de kunstenaar hoe hij zijn inval ving:
‘Ik krulde sneeuwkruid door winter z’n lokken,
Welke ik ten top bevolkte met roomge vlokken
En in ’n lauwlicht doopte van antieke blossen -
Tot doel één haar hals met noblesse te dossen.’