donderdag 12 oktober 2017

Dichtstuk op maat bij Spinal Room van Eylem Aladogan.
















Geruggensteund door de veele pilaaren,
Welke snaaren in muuren doen klaaren
Walsen arabesken met kristalgetouwen
Op barokke toonen die zich herbouwen,
Tot een serenade haare coupletten krult -
Kalklijnig van stem en zwart aan tumult.

zondag 1 oktober 2017

Vers op maat bij schilderwerk van Jacques Tange.
















Licht mijmrend op den na-dag van het ledikant
Hoor ik hoe wind zich achter ‘t gordijnsel spant,
Voel ik kilte klauteren uit het raam naar binnen,
Welke iedereen voor haare vorst tracht te winnen
En vraag ik me af: - In alle paarlen van amethist,
Zou hij zien dat hij degene is die mijn kroontje mist?

maandag 18 september 2017

Dichtstuk op maat bij schilderij 'Disarranged' van Ina van Zyl.

Foto: Peter Cox
















Niet prijkt m’n hoofd op midzomernacht - 
Ik bied u de snaaren van ’t instrument,
Dat bespeeld werd door een prinsenpracht
En hier rijkelijk iedre melodie afwendt.

Doch geen leeddroppels glij’en naar benee,
Nee, ik word begroet door Hypnos’ knecht,
Welke mij tersluiks op een papaavren stee
Niet waaks maar in stilte ter ruste legt.

donderdag 7 september 2017

Vers op maat bij unieke oorring van IVY & LIV.




















Thans kan zij hier verpoozen,
En laat zich ten volle spreiden
Op smeulwolkjes van theerozen,
Welke indigo’s stem verblijden,
Vooraleer zij wordt opgenomen
Om Apollo’s beminde te sieren,
Om in haar ooren te stroomen
Als een der verzaligde rivieren.

vrijdag 1 september 2017

Dichtstuk op maat bij 'Italiaanse aronskelk' van Marjolijn van den Assem.




















Aan u, wier blaadren niet ontvouwen
Naar fluweelzachtre roomge klauwen,
Waaruit weeldrigheid opwolken moet,

Geef ik niettemin hunkrend dit poëem,
Dat na ‘n verwilderde decemberzweem
U andermaal vorstelijk rijmen doet.

maandag 14 augustus 2017

Vers op maat bij beeld van Bert Verboon.




















‘Als een najaars-ure klinkt m’n vel:
Mistig en voor een honingbij te laat,
Scheid ik kunst van ’t aardse gestel
Kil-oogend, met majestueuze naad
Ben ik gepuurd uit ‘t zuiverste goed,
Geen courtisane, geen afvallige macht
Doet zich aan mijne vormen tegoed.’
Uit de dame van ’t prinsengeslacht.

dinsdag 1 augustus 2017

Dichtstuk op maat bij 'Nieske' van Douwe Elias.





















Vreemd is mij deez’ wereld niet -
Wonden slaapen en voorspoed vliet

Door de loopen van een labyrint,
Waar mens soms zichzelve vindt

Zul je me treffen in reuk vol robijn,  
Welke de beek, sterk als brandewijn,

Doet stroomen in een scherpe slag,
Die bront uit de grond van mijn lach.